Rzeczpospolita Kleebergowska tak długo jak tylko było to możliwe, stanowiła kontynuację niezależnego państwa polskiego. Dlaczego i w jaki sposób doszło do tego, z punku widzenia wojskowej taktyki daremnego starcia?

Podczas inwazji na Belgię Niemcy użyli do ataku spadochroniarzy. Do większej potyczki między nimi a Belgami doszło przy moście w Veldwezelt.

Kluczowym momentem kampanii norweskiej z 1940 r. był desant aliantów w Bjerkvik. W ataku tym Legię Cudzoziemską wspierała Brygada Podhalańska.

Kawalerzyści często walczyli z czołgami na piechotę – czyli w tak zwanym spieszeniu. Do modelowej akcji tego rodzaju doszło jednej nocy za sprawą Krakowskiej Brygady Kawalerii gen. Piaseckiego.

W listopadzie 1941 r. w Afryce Północnej doszło do bitwy, w której siły brytyjskie zostały pokonane przez włoską 132. Dywizję Pancerną Ariete.

Jednym z „niewypałów” był atak na Davao, który nie przyniósł właściwie żadnych korzyści. Była to swojego rodzaju porażka, która w obliczu wielkich zwycięstw nie miała większego znaczenia strategicznego.

8 sierpnia 1944 r. oddziały 1. Dywizji gen. Maczka oraz kanadyjska 4. Dywizja Pancerna rozpoczęły atak pancerny na Falaise.

Tego dnia niemieckie bombowce przeprowadziły pierwszy zmasowany nalot na Londyn, zmieniając dotychczasową taktykę prowadzenia działań w bitwie o Anglię. 7 września 1940 roku rozpoczął się Blitz.

Górny Śląsk miał być jednym z ostatnich bastionów obrony III Rzeszy – nic dziwnego, iż cały region zamieniono w doskonale ufortyfikowaną, przygotowaną do odparcia ataku twierdzę. Armia Czerwona była jednak w stanie przełamać szaleńczy opór Niemców.