Obok słynnych latających bomb V1 niemieccy inżynierowie w czasie II wojny światowej skonstruowali także dość specyficzną broń napadu powietrznego o nazwie Beethoven- Gerät, w skrócie nazywaną Mistel (pol. Jemioła).

Mitsubishi A5M – znany żołnierzom alianckim pod nazwą „Claude” – był pierwszym samodzielnym japońskim myśliwcem pokładowym. Był też dowodem tego, że Japończycy potrafili stworzyć bazującą na własnej myśli technicznej konstrukcję, która nie była pod żadnym względem gorsza od jej odpowiedników z Europy lub Ameryki Północnej.

Mitsubishi A6M Zero (lub Reisen) został wprowadzony do Lotnictwa Cesarskiej Marynarki Japońskiej w lipcu 1940 roku. Jako jeden z najlepszych i najsłynniejszych myśliwców II wojny światowej

Skonstruowany jako pierwszy z tytułowej rodziny czołgów szybkich, Cruiser Mk I (inaczej A9), trafił na front w 1937 roku.

Był pierwszym sowieckim dolnopłatem wyposażonym w chowane podwozie główne. Polikarpov I-16 służył w ZSRR aż do roku 1942.

Jeden z podstawowych brytyjskich karabinów z okresu I wojny światowej, Vickers 7,7 mm, wszedł do służby w armii brytyjskiej w 1912 roku.

Wódz Trzeciej Rzeszy chciał mieć silne i skuteczne wojsko, więc postanowił wyposażyć je w czołg ciężki, zdolny do przełamania każdej linii wroga.

Czołg średni M11/39 wszedł do produkcji w 1938 roku, a na początku II wojny światowej okazał się bardzo przestarzałą konstrukcją, porównywalną z francuskim Charem B1 bis.

Czołg M13/40 był produkowany w latach 1940-43 i stanowił zmodernizowaną wersję pojazdu M11/39. Wspólną częścią obu było zawieszenie, a różnica między nimi polegała na zmianie wieży z jednoosobowej na dwuosobową i zwiększeniu grubości pancerza z 6 do 42 mm.

Ostatnia modyfikacja włoskich czołgów typu „M” polegała na wzmocnieniu pancerza, który był w całości nitowany i pogrubiony w pewnych miejscach. Bojowe użycie tych wozów przypadło na rok 1942 i nie było udane.